Charakteryzuje się oszczędnością środków, z ascetycznym, ale ciepłym i tkliwym wyrazem, kontrastującym z dramatycznymi, czasem barbarzyńskimi momentami, co odzwierciedla jego hybrydowy charakter kantatowo-oratoryjny.
Części Stała Matka bolejąca (Stabat mater dolorosa, wersy 1–4) na sopran, chór i orkiestrę I któż widział tak cierpiącą (Quis est homo qui non fleret, wersy 5–8) na baryton, chór i orkiestrę O, Matko źródło wszechmiłości (O eia mater fons amoris, wersy 9–12) na sopran, alt, chór i orkiestrę Spraw niech płaczę z Tobą razem (Fac me tecum pie flere, wersy 13–14) na sopran, alt i chór a cappella Panno słodka racz mozołem (Virgo virginum praeclara, wersy 15–18) na baryton, chór i orkiestrę Chrystus niech mi będzie grodem (Christe cum sit hinc exire, wersy 19–20) na sopran, alt, baryton, chór i orkiestrę
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Stabat Mater (wyk. Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej, dyr. Karol Stryja, 2000)
Kategoria:Dzieła Karola Szymanowskiego Kategoria:Kantaty Kategoria:Muzyka ludowa Kategoria:Kultura kurpiowska