Ostatecznie Alten został uniewinniony.
W 1924 roku został wybrany do Rady Gminy Żydowskiej, zasiadając w niej do 1939 roku. W 1931 roku został wybrany na stanowisko przewodniczącego rady, jednak w związku ze sprzeciwem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego nie objął stanowiska. Sytuacja powtórzyła się w następnym roku. Był działaczem lubelskiego oddziału Ogólnych Syjonistów, był również członkiem oddziału Towarzystwa Przyjaciół Uniwersytetu w Jerozolimie oraz Towarzystwa Ochrony Zdrowia, ORT-u, w skład którego Rady Naczelnej wszedł w lutym 1939 roku. W latach 1929–1934 zasiadał z ramienia syjonistów w lubelskiej radzie miejskiej. Przed wybuchem II wojny światowej został członkiem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej oraz Komitetu Pomocy Uchodźcom z Niemiec.
Sierpień 1939 roku spędził w Warszawie, pod koniec miesiąca powrócił do Lublina. Podczas kampanii wrześniowej w wyniku bombardowania całkowicie zniszczone zostało jego mieszkanie, w związku z czym zamieszkał przy ulicy Peowiaków 6.