Wywiad był w 1982 roku kolportowany z rąk do rąk w zakładach pracy, został również opublikowany na łamach „Wiadomości Szczecińskich” i „Żołnierza Wolności” (19 stycznia 1982 roku). Fragmenty wywiadu cytował również organ prasowy Ministerstwa Obrony Narodowej. 8 marca 1982 roku redakcja „Polityki” zaprotestowała przeciwko fałszerstwu. W 1990 roku wywiad kolportowano wśród posłów na Sejm. Wówczas poseł Aleksander Małachowski zasugerował, jakoby autorem falsyfikatu miały być środowiska endeckie. Małachowski stwierdził również, że tekst służył interesom zarówno skrajnej lewicy, jak i skrajnej prawicy.
Bronisław Geremek komentował sfabrykowany tekst w wywiadzie-rzece Rok 1989 – Geremek opowiada, Żakowski pyta wydanej w 1990 roku. W drugim wydaniu wywiadu-rzeki odnotowano w przypisach, że fałszywka została ponownie opublikowana na łamach „Dziennika Poznańskiego” i „Polskich Spraw” w połowie lat 90. XX wieku.
W 1997 roku Hanna Krall opublikowała na łamach „Gazety Wyborczej” artykuł, w której przedstawiła historię powstania wywiadu. Rozmowa z Bronisławem Geremkiem została opublikowana w całości, bez ingerencji cenzury.