Znaczenie i recepcja Przyczyn kilkadziesiąt... jest typowym wytworem doby kontrreformacji i piśmiennictwa polemicznego w Polsce za panowania Zygmunta III Wazy. Treści w nim zawarte odzwierciedlają ofensywę ideologiczną Kościoła katolickiego wobec różnowierców, prowadzoną zarówno z ambon, jak i poprzez publikacje religijne. Dzieło Cerazyna wpisuje się w kontinuum ówczesnej literatury apologetycznej, obok pism takich autorów jak Piotr Skarga czy Jakub Wujek. Jako świadectwo polskiej myśli kontrreformacyjnej początku XVII stulecia, utwór ten ma dziś znaczenie historyczne i religioznawcze. Zachowane oryginalne egzemplarze starodruku (m.in. w Bibliotece Narodowej w Warszawie oraz w zbiorach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu) stanowią cenne źródło do badań nad polemiką międzywyznaniową tej epoki. W literaturze przedmiotu Cerazyn pozostaje postacią mało znaną, wspominaną głównie w kontekście swojego jedynego dzieła. Liczne XIX-wieczne opracowania bibliograficzne i historyczne odnotowały istnienie traktatu Przyczyn kilkadziesiąt... – wzmianki na jego temat pojawiają się m.in. u Władysława Maciejowskiego i Karola Estreichera (a także np. w encyklopedii Orgelbranda czy u Franciszka Siarczyńskiego).