1606) służąc na dworze szacha Agha Mirak osiągnął stanowisko dostawcy (garak-jaragh), jest zatem również możliwe, że całkowicie porzucił malarstwo, zadowalając się karierą dworskiego urzędnika.

Pomimo pochwał, jakimi obdarzają go współczesne mu źródła, brakuje wiarygodnych świadectw pozwalających na zrekonstruowanie osobistego stylu lub artystycznego wkładu Aghi Miraka. Współczesne próby rekonstrukcji jego stylu opierają się na czterech miniaturach z wykonanego w latach 1539–1543 rękopisu Chamsy Nezamiego, opatrzonych adnotacjami przypisującymi ich autorstwo Agha Mirakowi (zobacz ilustracja Madżnun ze zwierzętami na pustyni). Na tej podstawie Dickson i Welch przypisali mu inne obrazy z Szahname szacha Tahmaspa (zobacz ilustracja Feridun w postaci smoka wystawia na próbę swoich synów) oraz wyróżnili cztery etapy jego twórczości. Według nich w przypadającym na lata 20. XVI wieku okresie młodzieńczym miał tworzyć dzieła charakteryzujące się pełnymi napięcia krajobrazami zamieszkiwanymi przez relatywnie duże postaci. Po okresie przejściowym na początku lat 30. zaczęły powstawać dojrzałe dzieła, tworzone od późnych lat 30. aż do ok. 1555, w których kompozycje są bardziej złożone a kolorystyka bardziej subtelna.