Rola tarczy w życiu plemiennym Tarcze wojenne w przeciwieństwie do assagajów, były zwykle gromadzone przez wodza, aby rozdać je w czasie potrzeby. Oprócz roli obronnej tarcza była sztandarem lub herbem plemienia. W związku z tym wódz Czaka wymierzał surowe kary wojownikom, którzy je utracili. Obowiązkiem wojownika było zwrócenie swojej tarczy wodzowi jako kwestii honoru i patriotyzmu – pozostawienie jej w rękach wroga lub na obcej ziemi przynosiło złą sławę.

Kolory tarcz zostały wybrane specjalnie przez wodza Zulusów, a stado bydła plemiennego zostało wybrane i wyhodowane z uwzględnieniem tych preferencji co do skór. Wódz Czaka preferował skóry bydła znajdującego się w pobliżu Mzinyati w dystrykcie Nkandla. Duże stado wodza Mpande zostało podzielone według wzoru kolorystycznego, a wódz Cetshwayo trzymał duże stado białych wołów w pobliżu lasu oNgoye. To cenne stado zostało skonfiskowane i rozproszone, gdy Cetshwayo został zdetronizowany.