Po raz pierwszy w serii jako element mechaniki rozgrywki wykorzystano światło i mrok. Ukrywając się w cieniu Naoe pozostaje niewidoczna dla przeciwników, a rzucając shurikenem w źródło światła może je zgasić i wykorzystać ciemność na swoją korzyść. W zamkach w skradaniu się przeszkadzają słowicze podłogi, które skrzypiąc mogą ujawnić obecność postaci przeciwnikom.
Podobnie jak w Valhalli, do dyspozycji postaci gracza oddano bazę operacyjną, w której można wznosić i ulepszać budynki, niekiedy mające przełożenie na rozgrywkę. Przykładowo: w kuźni można ulepszać wyposażenie i nakładać na nie dodające pasywne premie grawerunki, świątynia tera zwiększa przyrost zdobywanych punktów doświadczenia, a w dōjō można szkolić zwerbowanych towarzyszy. Do budowy i ulepszania budynków wymagane są materiały budowlane, gromadzone przede wszystkim przez zwiadowców – jeżeli postać dysponuje wolnymi jednostkami, to będąc we wrogim zamku czy obozie może oznaczyć palety z surowcami, które zwiadowcy wraz z końcem bieżącej pory roku zaniosą do kryjówki.