Spotykając się ze znaczącym oporem przeciw jego kandydaturze polskiego duchowieństwa i sprzeciwem księcia wielkopolskiego Przemysła II, Henryk ostatecznie nie został konsekrowany i zrezygnował z nominacji.
W czasie konfliktu między Henrykiem IV Prawym a biskupem Tomaszem II Henryk z Breny stanął po stronie księcia, starając się wielokrotnie mediować pomiędzy księciem a biskupem. Gdy na wiosnę 1284 roku książę wrocławski został ekskomunikowany przez biskupa, Henryk wraz z konwentem franciszkanów św. Jakuba we Wrocławiu oraz innymi wspólnotami zakonnymi wsparł księcia nie uznając ekskomuniki do czasu potwierdzenia jej przez papieża. W chwili największego zaognienia sporu wycofał się jednak z obozu popierającego księcia. Pod koniec życia Henryka IV Prawego Henryk wycofał się z otwartej działalności politycznej, ponownie znajdując się u boku księcia w ostatnich dniach jego życia w 1290 r.