Dla dopełnienia nowego sojuszu, za pośrednictwem Henryka z Breny Rogatka wysłał na dwór Rudolfa I w charakterze zakładnika swojego młodszego syna Bolka.
Po śmierci Przemysła Ottokara II w bitwie pod Suchymi Krutami Henryk znalazł się ponownie na dworze Henryka IV Prawego, służąc mu za pośrednika w nawiązywaniu przyjaznych stosunków ze zwycięskim Rudolfem I Habsburgiem. Z czasem jego pozycja na dworze jako doradcy księcia wrocławskiego zaczęła rosnąć.
23 grudnia 1281 roku, w trakcie przedłużającego się wakatu w archidiecezji gnieźnieńskiej (1271-1283), kiedy na łonie kapituły dochodziło do konfliktów o obsadę arcybiskupstwa, a nominowany przez papieża Marcin z Opawy zmarł, nie docierając do Gniezna, Henryk z Breny został ustanowiony przez papieża Marcina IV nowym arcybiskupem gnieźnieńskim i metropolitą polskiej prowincji kościelnej. Nominacja ta mogła mieć związek ze wsparciem, jakie Wettin udzielał Henrykowi IV Prawemu w jego ambitnych planach politycznych.