Na portrecie dworskiego szafarza Sarchan Bega (Muzeum Brytyjskie, 1930–11–12–02) znajduje się inskrypcja wskazująca na autorstwo Mir Mosawwera.
Opierając się na tych sygnaturach i atrybucjach Dickson i Welch zrekonstruowali jego biografię. Według nich po namalowaniu jednej z miniatur w rękopisie Guj u Czogan Arefiego (Rosyjska Biblioteka Narodowa, Dorn 441, fol. 59r) wykonanym w Tebrizie w 1524/25 i kolejnej w kopii Chamsy Nezamiego (Metropolitan Museum of Art, 13.228.7, fol. 321v) przepisanej w tym samym roku w Heracie Mir Mosawwer poświęcił się pracy nad Szahname szacha Tahmaspa. Dickson i Welch przypisują mu osiem miniatur z tego rękopisu, w tym Koszmar nocny Zahhaka, najbardziej złożoną kompozycję manuskryptu, przy czym przyjmują, że przejął on przewodnictwo nad wykonaniem Szahname po Soltanie Mohammadzie, nadzorując i poprawiając pracę innych.