Jego styl jest bliższy szkole herackiej, niż tebryskiej, co objawia się w subtelnej modulacji kolorów, przejętym od Behzada zamiłowaniu do architektonicznego detalu, który często służy jako podstawa kompozycji, oraz wielkim zainteresowaniu dokładnym odtwarzaniem wszelkich rzeczy, od wzorów tkanin po naczynia, narzędzia i broń, a także meble. Jego obrazy charakteryzuje przy tym niezwykła precyzja linii oraz harmonia barw. Według safawidzkich kronikarzy w późniejszym okresie życia popadł w niełaskę, co mogło się wiązać z utratą zainteresowania przez szacha artystycznym patronatem. Kadi Ahmed twierdzi, iż kiedy w 1544 Humajun był obecny na safawidzkim dworze zaoferował tysiąc tumenów za Mir Mosawwera. Ta oferta skusiła jego syna, Mir Sejjeda, zaś w 1548 podążył za nim także ojciec. Precyzyjny, skrupulatny styl malarski Mir Mosawwera i jego syna wywarł wielki wpływ na kształtujące się właśnie malarstwo mogolskie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Safawidzcy malarze Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w XVI wieku Kategoria:Ludzie związani z Tebrizem