1 września 1939 roku nazistowskie Niemcy rozpoczęły zbrojną agresję przeciwko Polsce. Dwa dni później Będzin został zaatakowany przez Luftwaffe, jednak straty ludzkie i materialne okazały się niewielkie. Tymczasem przełamanie polskiego frontu pod Częstochową spowodowało, że już w nocy z 2 na 3 września Grupa Operacyjna „Śląsk” rozpoczęła odwrót za Przemszę, a następnie dalej na wschód. Na wieść o tym w Będzinie wybuchła panika. Pracownicy aparatu państwowego ewakuowali się lub uciekli na wschód; podobnie postąpiło wielu mieszkańców.
Niebronione miasta Zagłębia Dąbrowskiego zostały wkrótce zajęte przez Niemców. 4 września pułk SS „Germania” przez Mysłowice wkroczył do Sosnowca, po czym jeszcze tego samego popołudnia, bez walki, zajął Będzin. Pierwszym komendantem wojskowym miasta został por. Sigmund.
Z niemieckich raportów wynika, że oddziały wkraczające do Zagłębia wzięły znaczną liczbę zakładników. Uzasadniano to faktem, że region ten zamieszkiwała duża liczba Żydów. W Będzinie 5 września zatrzymano 22 osoby narodowości polskiej i żydowskiej. Początkowo zakładników więziono w gmachu starostwa, w którym ulokowała się niemiecka komendantura wojskowa. Następnego dnia przeniesiono ich do miejscowych koszar.