Stosowanie rytualnej trucizny na Madagaskarze zostało zakazane w 1863 roku przez króla Radamę II, jednak praktyka ta utrzymywała się jeszcze przez co najmniej kilka dekad po jej oficjalnym zakazie. mały|Ilustracja z Köhler’s Medizinal Pflanzen przedstawiająca roślinę Cerbera manghas (dawniej znaną jako Cerbera tanghin) oraz jej owoc z toksycznym nasionem

Etymologia Nazwa Tangena odnosi się zarówno do rośliny, jak i do ordaliów, w których była stosowana. Pochodzi od słowa w wyżynnym dialekcie języka malgaskiego tangaina, oznaczającego „przysięgę” lub „składanie przysięgi”.

Historia Dokładne daty i pochodzenie ordalii tangena na Madagaskarze nie są znane. XIX-wieczna transkrypcja ustnej historii ludu Merina, Tantara ny Andriana eto Madagasikara wspomina o użyciu tangeny przez króla Andrianjakę (1612–1630), opisując zmianę w sposobie jej przeprowadzania: zamiast podawania trucizny tangena kogutowi należącemu do oskarżonego, by ocenić jego niewinność na podstawie przeżycia zwierzęcia, truciznę zaczęto podawać samemu oskarżonemu.