Eugeniusz Arendarczyk ps. „Płuciennik” (ur. 19 czerwca 1899 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1988 tamże) – żołnierz Wojska Polskiego w stopniu podporucznika i uczestnik powstania warszawskiego, opiekun miejsc pamięci narodowej.
thumb|Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”
Życiorys Wykształcenie średnie uzyskał w szkole Zgromadzenia Kupców w Warszawie. W roku 1918 wstąpił do Szkoły Podchorążych Kwatermistrzostwa. Po odbyciu służby wojskowej został awansowany do stopnia podporucznika Wojska Polskiego. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych kształcił się w Wolnej Wszechnicy Nauk Politycznych. Z zawodu był księgowym. Do roku 1944 pracował w biurze przedsiębiorstwa „Wielkie Piece i Zakłady Ostrowieckie”.
Zmobilizowany w czasie kampanii wrześniowej, brał udział w walkach na terenie Wołynia. Po zakończeniu wojny obronnej Eugeniusz Arendarczyk wrócił do Warszawy, gdzie w 1941 roku nawiązał kontakt ze Związkiem Walki Zbrojnej i dołączył do Zgrupowania „Konrad” w Śródmieściu. Przez cały okres okupacji w jego domu było prowadzone tajne nauczanie, odbywały się zbiórki żołnierzy AK oraz prowadzona była podchorążówka. W szkoleniu brali udział jego dwaj synowie: Witold i Zbigniew. W mieszkaniu rodziny Arendarczyków przechowywana była również broń.