Podczas Powstania Warszawskiego pełnił funkcję zastępcy dowódcy plutonu 123 wchodzącego w skład 12. Kompanii Wojskowej Służby Ochrony Powstania. Przeszedł szlak bojowy ze Starego Miasta, kanałami do Śródmieścia Północnego. Walczył na Powiślu oraz w Śródmieściu Południowym.
Po upadku Powstania został internowany w obozie Sandbostel (Stalag X B), a później w Lubce. Wrócił do kraju w grudniu 1945 roku. Pracuje kolejno w Wydawnictwie „Czytelnik”, następnie w Przedsiębiorstwie RUCH, na stanowisku wicedyrektora, a później w PP Przedsiębiorstwie Reklamy Handlu Zagranicznego. W roku 1964 został przeszedł na emeryturę.
Po odnalezieniu w 1945 r. mogiły powstańców warszawskich w Pęcicach, gdzie znaleziono również zwłoki jego syna Zbigniewa, uczestniczył w pracach Komitetu Rodzicielskiego do wybudowania Pomnika Mauzoleum. W 1976 roku nadano mu Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”. Zmarł 13 kwietnia 1988 roku. Pochowany został na Cmentarzu Bródnowskim.