Jerzy Lech Orlicz (ur. 2 kwietnia 1930 w Bydgoszczy, zm. 11 kwietnia 2004) – polski działacz kulturalny i animator życia filmowego, związany z Bydgoszczą. Przez wiele lat pracownik Narodowego Banku Polskiego, następnie kierownik w Okręgowym Przedsiębiorstwie Rozpowszechniania Filmów.
Znany z działalności na rzecz promocji kina oraz aktywności społecznej. Był współzałożycielem i długoletnim prezesem Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Mozaika” w Bydgoszczy (od 1961 r. do 1999 r.) – jednego z największych i najdłużej działających w Polsce. Klub po jego śmierci nazwano jego imieniem.
Jest patronem ulicy na bydgoskim Czyżkówku.
Życiorys Młodość i edukacja Urodził się jako jedyny syn Kazimierza Orlicza i Wandy z domu Szymanek. Jego rodzina pochodziła z Okocimia. Ojciec, architekt, był inspektorem budowlanym w Bydgoszczy i zaprojektował m.in. szpital im. dr. Jurasza. Matka była nauczycielką. W czasie okupacji niemieckiej uczył się potajemnie i pracował przymusowo przy ul. Marcinkowskiego, co zapoczątkowało jego zainteresowanie kinem. Jego ojciec został aresztowany przez Gestapo w 1944 roku i zginął w marcu 1945 roku podczas ewakuacji obozu w Stutthofie. Po wojnie Orlicz kontynuował naukę w Gimnazjum im. M. Kopernika, a następnie w I Gimnazjum im. L. Waryńskiego. Przyjaźnił się z Jerzym Hoffmanem i Bohdanem Porębą.