Prawdopodobnie największe znaczenie w zakresie dla rozwoju wykorzystania lotniskowców i ich lotnictwa, miały Fleet Problems IX, XIII, XIV i XV (1929, 1932, 1933, 1934), gdy wykazano potencjał autonomicznych grup bojowych (Task Forces) zgromadzonych wokół okrętów lotniczych. Manewry te miały największy wpływ na przekonanie najwyższej rangi admirałów co do efektywności autonomicznego lotnictwa morskiegoAlbert Nofi: To Train the Fleet for War, s. 290-291. Fleet Problems natomiast w latach 1938-1940, były najbardziej zbliżone do faktycznych wydarzeń podczas wojny na Pacyfiku w roku 1942.

Operacje okrętów podwodnych i ZOP Od swojego zarania Fleet Problems obejmowały działania okrętów podwodnych i operacje przeciwpodwodne. Badaniom podlegały misje rozpoznawcze i prowadzony przez okręty podwodne skauting, nigdy natomiast nie eksperymentowano i nie ćwiczono działań związanych z nieograniczoną wojną podwodną.