W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Przydzielony początkowo do 1 pułku piechoty, a następnie do batalionu uzupełniającego kapitana Andrzeja Galicy. Z dniem 11 maja 1915 przeniesiony do Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego. Do 10 sierpnia 1915 kierował delegaturą tegoż departamentu w Oświęcimiu. 9 grudnia 1915 został mianowany chorążym, a 9 maja 1916 awansował na podporucznika. W czerwcu i lipcu 1916 był przydzielony do Biura Werbunkowego w Radomiu. Następnie w 6 pułku piechoty. Po kryzysie w DW NKN wokół werbunku, przeszedł do służby liniowej i od lipca 1916 był komendantem plutonu, a potem adiutantem VI baonu 7 pułku piechoty. Po reorganizacji I Brygady i likwidacji 7 pp służył w II baonie 1 pp. W kwietniu 1917 odnotowany w 4 kompanii I baonu 1 pp i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. W październiku 1918 urlopowany, wrócił do Lwowa i objął funkcję komendanta placu z ramienia Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1 listopada 1918 brał udział w obronie miasta jako członek Komendy Obrony Lwowa.