Od stycznia 1919 do 1923 służył w Adiutanturze Generalnej Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza na stanowisku szefa kancelarii wojskowejDz. Rozk. Wojsk. Nr 88 z 12 września 1919, poz. 3185.. 15 sierpnia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitanaDz. Rozk. Wojsk. Nr 87 z 3 września 1919, poz. 3076.. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 261. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie służył w 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1924 został przydzielony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko wykładowcy taktyki piechoty. Później dowodził kompanią w batalionie manewrowym w Rembertowie. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 15. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

12 maja 1926 „cały korpus oficerski baonu manewrowego przeciwstawił się dowódcy baonu, ppłk. Karolowi Paterowi i opowiedział się po stronie marszałka Józefa Piłsudskiego”. Objął dowództwo nad batalionem i na jego czele wziął udział w przewrocie majowym. 22 maja tego roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy kompanii na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy batalionu manewrowego.