młodszy oficer 2. szwadronu (1913 – 1914). Od 23 grudnia 1913 przebywał na 4-miesięcznym zwolnieniu lekarskim, z utrzymaniem wynagrodzenia.

Brał udział w I wojnie światowej. Po ogłoszeniu 17 lipca 1914 mobilizacji, 23 lipca 1914 wyruszył wraz ze swoim pułkiem na kampanię wojenną, rozpoczynając od stacji Nawtługa koleją docierając na europejski teatr działań wojennych Przez Baku – Rostów nad Donem – Łozową – Charków – Kursk – Brześć Litewski 03 sierpnia 1914 pułk dotarł do Warszawy, skąd w szyku marszowym ruszył na front.

Jako młodszy oficer 2. i 5. szwadronu brał udział w walkach na froncie Północno-Zachodnim w Polsce od 5 sierpnia 1914 – w okolicach Warszawy i Łodzi, nad rzeką Bzurą i Wartą. Wielokrotnie dowodził wysuniętymi i rozpoznawczymi patrolami. Ranny w prawą nogę w bitwie 1 października 1914 przy szosie Sochaczew – Błonie, ewakuowany na tyły wojska, przyjęty na leczenie do szpitala w Warszawie, a stamtąd ewakuowany dalej do Carskiego Sioła, gdzie 22 października 1914 przybył do szpitala w Soborze Monarchicznym Fiodorowskim.