Po wyzdrowieniu powrócił w grudniu 1914 do tego samego pułku, który w grudniu 1914 został przeniesiony z Warszawy na kaukaski teatr działań wojennych. Dowódca 2 szwadronu pułku, brał udział w walkach na froncie kaukaskim: w kampanii w Persji przeciwko Turkom i Kurdom (maj-czerwiec 1915), w operacji ałaszkerckiej przeciwko Turkom (czerwiec-lipiec 1915) itd. 22 kwietnia 1916 mianowany rotmistrzem sztabowym (ze starszeństwem od 19 lipca 1915; na podstawie rozkazu administracji wojskowej z 1915 nr 681, art. 1). W latach 1916–1917, pozostając na listach 17 Niżnonowogrodzkiego Pułku Dragonów, został przydzielony do Tatarskiego Pułku Kawalerii (Kaukaska Krajowa Dywizja Kawalerii), w szeregach którego brał udział w bitwach na froncie południowo-zachodnim i rumuńskim. Pod koniec 1917 został przeniesiony wraz z pułkiem i dywizją tatarską na Kaukaz – do obwodu tereckiego. Na początku 1918, w związku z rozpadem armii rosyjskiej, wystąpił ze służby wojskowej w Rosji i zamieszkał w Gruzji.