Pierwiosnek został opublikowany po raz pierwszy w grudniu 1862 roku w Kalendarzu Ludowym Danii. 1863 () z dwiema ilustracjami Otto Bache. Później ukazał się w skróconej wersji w Nowych Bajkach i Opowieściach, Serii II, Kolekcji 4 () w grudniu 1866, aby zapewnić odpowiednią objętość broszury. Oryginalna wersja w Folkekalender zawierała część, która omawiała debatę o nazwie kwiatu, ale została pominięta w wersji z 1866 roku, aby uniknąć postrzegania baśni jako „aktu oskarżenia”. Baśń została jeszcze raz opublikowana w Eventyr og Historier, tom IV w 1871 roku z ilustracjami Lorenza Frølicha.
Fabuła Pierwiosnek marzy o zakwitnięciu wczesną wiosną. Pomimo zimna, promienie słońca dodają mu otuchy, co pozwala mu przebić się przez warstwę śniegu i rozkwitnąć. Wiatr i pogoda drwią z niego, nazywając „letnim głupcem” (), bo za wcześnie kwitnie. Dziewczyna, urzeczona jego pięknem, zrywa go i zabiera do domu, umieszczając w wazonie, gdzie cieszy się ciepłem i uwagą. Później wkłada kwiat do listu miłosnego, który wysyła do ukochanego. List dociera do adresata, który zachowuje kwiatek jako pamiątkę. Z upływem czasu list jest zapomniany i schowany, a po latach zostaje odnaleziony.