Iwaniszewski, H. Kowalewska-Marszałek, F.M. Stępniowski (red.), Kraków: Universitas, 2025, s. 407..
W aspekcie ekologicznym nekrodziedzictwo podkreśla, że życie na ziemi ma humiczne podstawy, tj. jest głęboko związane z humusem (łac. humus - gleba, ziemia), który zawiera szczątki organiczne, w tym ludzkie. Zaznacza zatem rolę gleby jako medium, które dzięki procesom takim jak dekompozycja zapewnia ciągłość życia na Ziemi, poprzez recykling materii i energii w przyrodzieE. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Leksykon terminów archeologicznych, A. Marciniak, A.I. Zalewska, D. Cyngot, S. Iwaniszewski, H. Kowalewska-Marszałek, F.M. Stępniowski (red.), Kraków: Universitas, 2025, s. 408-409..
W perspektywie długiego trwania, nekrodziedzictwo może zainteresować się przyszłością gatunku ludzkiego, na przykład zmianami zachodzącymi w ludzkim ciele i spowolnieniem procesów naturalnej dekompozycji ze względu na spożywanie żywności z dużą ilością chemicznych konserwantów, obecnością mikroplastiku w ciele, obecnością szczątków ludzkich w plastiglomeratach, a także wpływem nowych form pochówku (kompostowanie zwłokE. Domańska, Necros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała. Warszawa 2017, s. 232-251., akwamacja, diamenty pamięciE. Domańska, Necros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała. Warszawa 2017, s.