270-789.) zarówno na zmianę rozumienia człowieka i kultury, jak i na ich odmienny (od kremacji czy inhumacji) wpływ na środowisko. Pozwala także spojrzeć na groby masowe jako archiwa genów czy biozasoby do wykorzystania, a także rozważać pamięć gleby (w ujęciu gleboznawstwa – nekrosole)E. Domańska, Gleba cmentarna jako dziedzictwo, W: Dziedzictwo we współczesnym świecie, A. Marciniak, M. Pawleta, K. Kajda (red.), Universitas, Kraków 2018, s. 73-87; E. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Leksykon terminów archeologicznych, A. Marciniak, A.I. Zalewska, D. Cyngot, S. Iwaniszewski, H. Kowalewska-Marszałek, F.M. Stępniowski (red.), Kraków: Universitas, 2025, s. 409; L. Majgier, O. Rahmonov, Nekrosole wybranych cmentarzy Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, W: Ekshumacje polityczne: teoria i praktyka, A. Staniewska, E. Domańska (red.). Gdańsk-Lublin: Słowo/ obraz terytoria, 2023, s. 157-172..

Bibliografia