Stanisław Pluciński (ur. 15 lutego 1923 w Sosnowcu, zm. 13 lutego 1989) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier budownictwa i elektryk, podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1973–1975).
Życiorys Syn Władysława i Marty. W latach 1937–1939 uczył się w Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych, w 1942 ukończył Fabryczną Szkołę Zawodową w Mościcach. W trakcie II wojny światowej robotnik w Warsztatach Kolejowych w Tarnowie i praktykant w Elektrowni Zakładów Azotowych w Tarnowie-Mościcach.
W latach 1945–1949 odbywał służbę wojskową w 3 Dywizji Piechoty, zakończoną demobilizacją w stopniu kapitana. W 1946 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 1 w Krakowie, w 1948 brał udział w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią. Kontynuował naukę: w 1947 zdał maturę w liceum ogólnokształcącym w Lublinie, uzyskiwał tytuły inżyniera elektryka w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej we Wrocławiu (1953) i inżyniera budownictwa lądowego na Politechnice Poznańskiej (1974).