Od 1949 do 1952 pracował jako technik elektryk w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym we Wrocławiu, następnie zatrudniony w Przedsiębiorstwie Robót Elektrycznych „Elektromontaż” we Wrocławiu jako inspektor techniczny, naczelny inżynier (1954–1958) i dyrektor (1958–1960). Później w ramach Zjednoczenia PRE „Elektromontaż” w Warszawie był naczelnym inżynierem (1960–1962) i dyrektorem naczelnym (1962–1973).
W 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, wraz z nią dołączył w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od listopada 1973 do czerwca 1975 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych. Jednocześnie kierował Międzyresortowym Zespołem ds. Koordynacji Realizacji Inwestycji w Elektrowniach i Elektrociepłowniach (1974–1975). Następnie objął funkcję dyrektora Instytutu Organizacji, Zarządzania i Ekonomiki Przemysłu Budowlanego w Warszawie (1975–1978), a w 1978 został kierownikiem budowy elektrowni w Libii.
Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia