Oddział Partyzancki „Garbnik” ściśle współpracował z oddziałem „Sosienki”, dowodzonym przez por. Jana Wawrzyczkę, działającym w rejonie Oświęcimia (Obwód Oświęcim, kryptonimy: „Olgierd”, „Ogar”, „Bielmo”). „Sosienki” były zaangażowane w organizowanie ucieczek z KL Auschwitz oraz w pomoc uciekinierom w dotarciu do „Garbnika”. Oddział „Garbnik” dostarczał „Sosienkom” broń, w tym pistolety, rewolwery, granaty oraz materiały wybuchowe. Przekazany przez „Garbnik” materiał wybuchowy („plastik”) został wykorzystany do zniszczenia III krematorium podczas buntu i ucieczki Sonderkommanda. Dowódca „Sosienek” ukrywał uciekinierów w rejonie Beskidu Żywieckiego, kierując ich do por. Czesława Świąteckiego ps. „Surma” tzw. Szlakiem Babinicza, jak również do oddziału „Garbnik”. Antoni Szemik zajmował się obserwacją terenu, zbieraniem informacji wywiadowczych oraz organizowaniem kwater dla osób zdekonspirowanych, zagrożonych aresztowaniem oraz dla uciekinierów. Część z nich, po odzyskaniu zdrowia, wstępowała do oddziału „Garbnik”, który łącznie przyjął około 50 osób, w tym 21 tylko w październiku 1944 roku. Oddział udzielał również pomocy zbiegłym jeńcom wojennym oraz radzieckim spadochroniarzom napotkanym w Wielkiej Puszczy Beskidu Małego, przyjmując ich na zasadzie braterstwa broni. mały
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antoni Szemik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.