W lipcu tegoż roku z inicjatywy byłych żołnierzy „Beskidu Zachodniego” oraz nowo zrekrutowanych ochotników powołano ponownie oddział partyzancki, tym razem o charakterze dywersyjno-rozpoznawczym, funkcjonujący pod kryptonimem „Garbnik”. Jednostka została włączona w skład 21. Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Nowo sformowany oddział liczył ponad 100 partyzantów, podzielonych na trzy plutony, uzbrojonych głównie w broń pochodzenia niemieckiego i brytyjskiego, pozyskaną ze zrzutów alianckich. Plutony podlegały bezpośrednio komendantowi Obwodu Żywiec, por. Antoniemu Płanikowi, ps. „Roman”. Formacje te stacjonowały przede wszystkim w rejonach leśnych Kocierza, Gilowic oraz w Wielkiej Puszczy Beskidu Małego. Bliskość ich lokalizacji umożliwiała skuteczniejsze prowadzenie wspólnych akcji oraz zwiększała poziom bezpieczeństwa operacyjnego. Zaopatrzenie zdobywano poprzez rekwizycje w gospodarstwach niemieckich osadników. Uzbrojenie uzupełniano natomiast poprzez rozbrajanie funkcjonariuszy niemieckiej Straży Leśnej, pojedynczych żołnierzy i policjantów, a także małych patroli Wehrmachtu. Oddział „Garbnik” dysponował dobrze rozwiniętą siecią terenowych wywiadowców i łączników, wśród których znajdował się również Antoni Szemik.