Albert Schoen, proboszcz parafii we Włodzimierzu Wołyńskim.
W 1938 filiał Aleksandrówka, którego wiernych stanowiły głównie osoby narodowości polskiej, przeszedł z parafii we Włodzimierzu Wołyńskim do parafii w Kowlu.
W przeciwieństwie do pozostałych rejonów kraju, gdzie członkostwo w parafiach ewangelickich ograniczone było do Niemców i Polaków, we wschodnich województwach kraju około 6% wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego deklarowało inną od tych dwóch narodowość. Mieszkający na obszarze Wołynia Niemcy w 95% przyznawali się do wyznania ewangelickiego. Wołyń zamieszkiwali również ewangelicy narodowości ukraińskiej, tworzący wyraźnie odrębną i liczną mniejszość. Ewangelicy w województwie wołyńskim w przeważającej większości (95,5% ogółu) zamieszkiwali tereny wiejskie.
Diecezja wołyńska, tak jak i inne pozostałe diecezje Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej, borykała się ze znacznym rozproszeniem wiernych oraz brakiem duchownych potrzebnych do prowadzenia nad nimi właściwej opieki duszpasterskiej. W 1936 na terenie diecezji poza proboszczami po jednym wikariuszu zatrudniały jedynie parafie w Rożyszczu i Włodzimierzu Wołyńskim.