Polityka państwa w stosunku do szkolnictwa niemieckiego na Wołyniu była częścią podejścia władz do tej kwestii wprowadzonego przede wszystkim jako akcja odwetowa za prześladowanie polskich placówek oświatowych na terenie III Rzeszy. W grudniu 1938 Urząd Wojewódzki w Łucku otrzymał zarządzenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o zakończeniu wydawania zaświadczeń narodowościowych do celów podjęcia nauki w szkołach mniejszości narodowych oraz zakazie budowy nowych szkół bez uzgodnienia z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, co spowodowane było chęcią przeniesienia kształcenia uczniów narodowości niemieckiej do państwowych szkół publicznych.

Ustawa o stosunkach między państwem a Kościołem Ewangelicko-Augsburskim z 25 listopada 1936 przyniosła wprowadzenie większej niż dotychczas kontroli państwowej nad tym Kościołem. Zgodnie z jej postanowieniami kandydatury osób do objęcia stanowisk seniorów diecezji miały być sprawdzane pod kątem politycznym przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, natomiast wybory proboszczów parafii mogły być zatwierdzone przez Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP jedynie wówczas, kiedy wobec wybranego duchownego swoich uwag na tle politycznym nie zgłaszali odpowiedni wojewodowie.