W efekcie kompetencje kontrolne państwa stały się większe, niż w trakcie obowiązywania ustawy przyjętej za czasów podlegania tych terenów rządom Imperium Rosyjskiego. Jeszcze w październiku 1936 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nakazało władzom wojewódzkim podjęcie działań zmierzających do wydalenia z kraju duchownych ewangelickich posiadających niemieckie obywatelstwo. Równocześnie polecono sprawdzenie, w jaki sposób pozostali księża Kościoła narodowości niemieckiej uzyskali polskie obywatelstwo, aby ocenić, czy istnieje podstawa do jego unieważnienia. Jednak na terenie Wołynia zaostrzenie polityki wobec niemieckich duchownych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego zaczęło być wyraźnie zauważalne dopiero w drugiej połowie 1938. Znaczącą rolę w zmianie podejścia do kwestii polityki wyznaniowej odegrało odwołanie wojewody Henryka Józefskiego i zastąpienie go przez Aleksandra Hauke-Nowaka, mocno popierającego działania na rzecz wzmocnienia polskości.
Decyzją nowego wojewody we wrześniu 1938 proboszcz parafii łuckiej ks.