W otynkowanych elewacjach kościoła umieszczony został szereg wysokich, rozglifionych, zamkniętych ostrym i półkolistym łukiem okien. W górnej kondygnacji wieży umieszczone zostały niewielkie okna zamknięte kotarowo, a w zachodnim szczycie w XIX w. wstawiono maswerkową rozetę. Otwory okienne osadzone zostały w piaskowcowych obramieniach.
Więźba dachowa została wykonana w różnych technikach – stolcowo-storczykowa, szarowo-kleszczowa, krokwiowo-jętkowa – w zależności od części budynku. Trójprzęsłową nawę kościoła osłonił drewniany strop. Prezbiterium nakryte zostało sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Pozostałością oryginalnego wystroju jest sztukatorski fryz w nawie. Korpus kościoła nakryty został wysokim dachem dwuspadowym, a prezbiterium zwieńczono niższym dachem wielopołaciowym. Wieża otrzymała kryty blachą, czterospadowy dach o krótkiej kalenicy, a jej szczytową partię zwieńczył krenelaż. Aneks zakrystii nakryto pulpitowo. Pokrycie dachowe stanowiła dachówka ceramiczna typu mnich-mniszka oraz łupek. Posadzki w kościele to zarówno kamienne płyty, jak i deski, choć część z nich uległa zniszczeniu.