Do świątyni prowadziły różne rodzaje portali – ostrołukowe i prosto zamknięte – z zachowanymi oryginalnymi drzwiami o zdwojonej konstrukcji i metalowym okratowaniu. Wnętrze było bogato wyposażone – m.in. w drewniane schody i empory wspierane na kolumnach z ozdobnymi wolutami. Od północy, w przyziemiu wieży, znalazł się późnogotycki, profilowany portal o przenikających się laskowaniach. W ścianie zachodniej wmurowano wczesnorenesansowy portal o wykroju półkolistym.
Kościół otoczony jest cmentarzem z kamiennym murem ogrodzeniowym – murowane z kamienia ogrodzenie z żelazną bramą i furtką. Na terenie przykościelnym znajduje się cmentarz oraz zadrzewienia. Bryła świątyni została wzbogacona o wieżę od strony północnej, która nakryta jest sklepieniem kolebkowym, a prezbiterium sklepieniem żebrowym. Wnętrze niegdyś ozdabiały empory z malowanymi balustradami, strop belkowy z dekoracyjnym fryzem oraz kamienne epitafia z XVI–XVIII wieku.
Wyposażenie kościoła w większości przeniesiono do innych świątyń. Znajdowały się tu m.in. polichromowane drewniane figury z XV i XVIII w. i kamienna statua św. Jana Nepomucena z XVIII w. W posadzkę jeszcze w XVI w. wmurowano płytę nagrobną, a na zewnętrznych ścianach kościoła znalazł się szereg kamiennych, barokowych epitafiów rodziny von Eicke.