Olsson został początkowo błędnie zidentyfikowany jako Kaj Hansson, inny zbiegły więzień, który specjalizował się w napadach na banki. Olsson był recydywistą, który dokonał kilku zbrojnych napadów i aktów przemocy, pierwszego, gdy miał 16 lat.

Rząd zezwolił na sprowadzenie Olofssona jako łącznika pomiędzy porywaczem a policyjnymi negocjatorami. Zakładniczka Kristin Enmark powiedziała, że czuje się bezpiecznie z Olssonem i Olofssonem, ale obawia się, że policja może zaostrzyć sytuację, stosując brutalne metody. Olsson i Olofsson zabarykadowali główne pomieszczenie, w którym przetrzymywali zakładników. Negocjatorzy zgodzili się, że mogą dostać samochód, aby uciec, ale nie pozwolą im zabrać ze sobą zakładników.

Olsson zadzwonił do szwedzkiego premiera Olofa Palmego i powiedział, że zabije zakładników, a swoją groźbę potwierdził, chwytając jednego z nich za szyję. Słychać było, jak krzyczy, gdy się rozłącza. Następnego dnia zakładniczka Kristin Enmark zadzwoniła do Palmego i powiedziała, że jest niezadowolona z jego postawy i poprosiła go, aby pozwolił porywaczom i zakładnikom odejść.