Olsson został skazany na 10 lat więzienia. Otrzymał wiele listów z wyrazami podziwu od kobiet, które uważały go za atrakcyjnego. Później zaręczył się z kobietą, która wbrew temu, co twierdzą niektóre opracowania na temat napadu, nie była jedną z byłych zakładniczek. Po uwolnieniu zarzucano mu popełnienie kolejnych przestępstw. Po dziesięciu latach ucieczki przed szwedzkimi władzami za domniemane przestępstwa finansowe, w 2006 roku Olsson sam zgłosił się na policję, by dowiedzieć się, że zarzuty przeciwko niemu uległy przedawnieniu.
Zakładnicy stanęli w obronie swoich porywaczy, co doprowadziło do zainteresowania środowisk naukowych tą sprawą. Szwedzki termin Norrmalmstorgssyndromet (dosłownie „syndrom Norrmalmstorg”), później bardziej znany jako syndrom sztokholmski, został wymyślony przez kryminologa Nilsa Bejerota. Zakładnicy, mimo że byli zastraszani przez Olssona, nigdy nie stali się agresywni wobec policji ani wobec siebie nawzajem.
W 1996 roku Jan-Erik Olsson przeprowadził się do północno-wschodniej Tajlandii wraz z żoną i synem, wrócił do Szwecji w 2013 roku. Autobiografia Olssona pt. Stockholms-syndromet została opublikowana w Szwecji w 2009 roku.