Różnorodne wyobrażenia bóstw w sztuce — jako zwierząt, ludzi, przedmiotów i kombinacji wielu form — poprzez symbolizm także nawiązywały do ich charakterystycznych cech.
W zależności od epoki, różne bóstwa zajmowały najwyższą pozycję w panteonie: bóg Słońca Ra, bóg Amon lub bogini-matka Izyda. Najwyższemu bóstwu przypisywano zwykle stworzenie świata i często łączono je z życiodajną mocą Słońca. Niektórzy uczeni argumentują, opierając się częściowo na pismach egipskich, że Egipcjanie z czasem dostrzegli pojedynczą boską moc, która miała odpowiadać za porządek wszechświata i objawiać się we wszystkich innych bóstwach, nigdy jednak nie porzucili oni swojego oryginalnego politeistycznego spojrzenia na świat, być może z wyjątkiem krótkiego okresu amarneńskiego w XIV wieku p.n.e., kiedy to oficjalna religia skupiła się wyłącznie na abstrakcyjnym bóstwie słonecznym, Atonie.