Tymczasem w Japonii plan Tatsugaury stopniowo się realizuje. Urabe, kolega Osanaia, sprowadza siostrę Helen z południowoafrykańskiego klasztoru, która również zapada na Monmow. Urabe wyjaśnia, że Helen piła skażoną wodę, co potwierdza teorię Osanaia, że Monmow ma charakter endemiczny. Pokazuje ją podczas konferencji medycznej, na której Tatsugaura wygłasza swoją prezentację. W dniu wyborów na prezesa Japońskiego Stowarzyszenia Medycznego Osanai pojawia się na miejscu głosowania i ujawnia intrygę Tatsugaura.
Pomimo ujawnienia prawdy przez Osanaia, Tatsugaura wygrywa wybory, ale wkrótce zapada na Monmow. Odrzucając wszelkie dowody świadczące o tym, że Monmow nie jest wywoływana przez wirusa, zapada w śpiączkę i umiera. Helen rodzi zdrowe, niezdeformowane dziecko Urabe. Historia kończy się powrotem Osanaia (wciąż w swojej przypominającej psa formie) do Syrii, zgodnie z obietnicą daną arabskiej wiosce, której wcześniej pomógł. Izumi postanawia podążyć za nim, a ich przyszłość pozostaje otwarta dla interpretacji czytelnika.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mangi wydawnictwa Shōgakukan Kategoria:Mangi z 1970 roku Kategoria:Mangi z gatunku horror Kategoria:Seinen