Elf różany, także Alf z kwiatu róży (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1839 roku.
Jedna z najbardziej mrocznych baśni Andersena, nie nadająca się na lekturę dla dzieci. Pisarz ukrył w niej rodzaj makabrycznego moralizatorstwa: natura i istoty nadprzyrodzone, takie jak elf i pszczoły, wymierzają sprawiedliwość, karzą.
Publikacja Baśń o Elfie różanym została opublikowana przez na łamach periodyku „Kjøbenhavns Morgenblad” nr 20. z 19 maja 1839, strony 77–78. Kolejne wydania w innych zbiorach nastąpiły w latach: 1841 (Eventyr, fortalte for Børn. Ny Samling. Tredie Hefte. 1842), 1849 (Eventyr. 1850), 1862 (Eventyr og Historier. Første Bind. 1862).
Polskie tłumaczenia Baśń była kilkakrotnie tłumaczona na język polski i wydawana: 1900 – Różany elf w tłum. Marii Glotz, wydane w tomie I Nowych powieści czarodziejskich Andersena 1905 – Chrząszczyk w anonimowym tłumaczeniu, wydane w zbiorze Bajki 1931 – Różany elf w tłum. Stefanii Beylin, w Baśniach (w wydaniu z 1956 zmieniony tytuł Elf różany) 1938 – Elf z krzaku róży w tłum. Adama Przemskiego, w Bajkach 2006 – Alf z kwiatu róży w tłum. z duńskiego Bogusławy Sochańskiej, Baśnie i opowieści. T.