W pobliżu świątyni powstało kilka innych obiektów, w tym Dom Świętego Szymona – budynek o niejasnym przeznaczeniu. Według źródeł mógł on być zarówno dworkiem myśliwskim, jak i domem pielgrzyma lub kaplicą. Znajdowała się w nim m.in. naturalnej wielkości rzeźba Ostatniej Wieczerzy, wykonana z drewna przez włoskich mistrzów najprawdopodobniej w XVI wieku, której dalsze losy pozostają nieznane.
Szymonki stanowiły w XVIII i XIX wieku znane miejsce pielgrzymkowe. Co roku, dwie niedziele przed i po Wielkanocy, odbywały się tam odpusty wielkanocne, które przyciągały wiernych ze Śląska, Łużyc, a nawet Czech. Miejsce zyskało miano „górskiego sanktuarium”, a jego popularność przyczyniła się do powstania małej osady wokół kompleksu klasztornego.
W pierwszej połowie XIX wieku ówczesna właścicielka Niwnic, hrabina von Nassau, ufundowała w pobliżu żeński klasztor oraz dom opieki. Przy dwurzędowej alei lipowej, łączącej klasztor z kościołem, powstały cztery kaplice kalwaryjne, stanowiące stacje drogi krzyżowej.