USA oficjalnie przeprosiły ZSRR, stwierdzając, że atak był wynikiem poważnego błędu amerykańskich pilotów wysłanych do ataku na siły niemieckie na drodze ze Skopje do Prisztiny. 14 grudnia amerykański ambasador w Związku Radzieckim William Averell Harriman przeprosił w imieniu prezydenta Franklina D. Roosevelta i generał George’a C. Marshalla oraz zaproponował wysłanie oficerów łącznikowych na 3 Front Ukraiński, aby zapobiec podobnym incydentom w przyszłości, jednak Józef Stalin odrzucił tę propozycję; zamiast tego wyznaczono linię demarkacyjną rozgraniczającą strefy działań powietrznych aliantów.

Pamięć W Związku Radzieckim incydent był utrzymywany w tajemnicy do końca wojny, zapewne w celu uniemożliwienia Niemcom wykorzystania incydentu w swojej propagandzie. Wspomnienia radzieckich oficerów opublikowane w latach 60. podczas odwilży chruszczowowskiej były pierwszą publiczną dyskusją na temat incydentu w ZSRR, chociaż żaden z radzieckich pilotów, którzy byli jego bezpośrednimi uczestnikami, nie opublikował wspomnień na ten temat. Te relacje, pochodzące ze szczytowego okresu zimnej wojny, powtarzały wyraźnie wrogą interpretację amerykańskich działań.