Ponieważ incydent miał miejsce 7 listopada, czyli w rocznicę rewolucji październikowej, pojawiły się twierdzenia, że był to celowy atak Amerykanów mający zakłócić radzieckie święto.

Dowódca 37 Armii Siergiej Biriuzow po raz pierwszy wspomniał o incydencie na łamach książki w 1963 roku, kiedy opisał śmierć Kotowa. W swoich wspomnieniach Biriuzow zacytował Kołdunowa i Syrcowa, którzy opisali bitwę powietrzną jako niesprowokowany atak „dwóch grup amerykańskich samolotów”, z których jedna krążyła nad Niszem, a druga bombardowała radzieckie wojska. Piloci stwierdzili, że amerykańskie samoloty „zablokowały” lotnisko i kontynuowały ostrzał pomimo licznych podejść radzieckich samolotów, próbujących pokazać swoje czerwone gwiazdy. Biriuzow opisał akcję jako „prowokacyjny nalot alianckiego lotnictwa” i przypomniał co prawda, że amerykański oficer łącznikowy przeprosił go, ale podkreślając przy tym, że ten „nieszczery krok” nie mógł „wskrzesić tych, którzy zginęli, tak jak nie można było odbudować zniszczonych miast”. Szef sztabu Biriuzowa, Ariefa Błażej, wspomniał o incydencie w swoich pamiętnikach, opublikowanych cztery lata później, opisując incydent jako „zdradziecki atak zza miedzy”.