We Lwowie była w latach 1906-1908 członkinią wydziału Ligi Pomocy Przemysłowej, a w latach 1906-1910 honorowym członkiem Towarzystwa Czytelni Akademickiej. W Ciśnie, w powiecie leskim ufundowała kościół.
Nie posiadała większych ambicji politycznych. W wydarzenia polityczne została wciągnięta pośrednio przez drugiego męża, który po burzy wywołanej rozwiązaniem Legionu Wschodniego, wyjechał w lutym 1915 do Szwajcarii. Służyła jako kurierka w kontaktach między środowiskiem prokoalicyjnym w Lozannie i Galicją. Po wyparciu wojsk rosyjskich w 1917 wróciła do Lwowa.
W czasie obrony Lwowa wspierała finansowo werbunek żołnierzy ochotników. We wrześniu 1919 działała w Komitecie Kwesty „Ratujcie Dzieci”. Na rzecz Polaków inwalidów z okresu I wojny światowej wraz z mężem ofiarowała w 1919 dwa majątki: Nikłowice i Orchowice. Skarbkowie sprzedali również Towarzystwu Gospodarskiemu Wschodniej Małopolski obszar dworski z ogrodem i pałac w Beńkowej Wiszni (powstały tam zakłady ogrodnicze, szkoła dla młodzieży oraz fabryka konserw). 16 stycznia przekazała wraz z mężem Uniwersytetowi im. Jana Kazimierza dom przy ul. Słodowej 10 dla niezamożnych studentów medycyny Polaków (został nazwany Domem Medyków im.