Aleksandra i Felicji Skarbków).
W okresie międzywojennym działała w Towarzystwie Przyjaciół Francji we Lwowie, w którym w 1921 została przewodniczącą oddziału. Na początku Iat dwudziestych zaprzyjaźniła się z literatką francuską Rosą Bailly, która zafascynowana Polską i jej historią rokrocznie przyjeżdżała do Skarbkowej. Była członkinią Narodowej Organizacji Kobiet. Jej aktywność społeczna z tego czasu wyrażała się również w przynależności do Polskiego Czerwonego Krzyża, Polskiego Komitetu Opieki nad Dzieckiem (była członkiem honorowym), Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Ligi Obyczajności Społecznej, Koła Przyjaciół Harcerzy i Komitetu Krajowych Gniazd Sierocych. W czerwcu 1938 przewodniczyła Komitetowi Obywatelskiemu Zlotu Sokolego Dzielnicy Małopolskiej, którego celem było uczczenie 20-tej rocznicy obrony Lwowa.
W 1939 uciekła przed wojskami radzieckimi do Krakowa. Przeżyła tam całą okupację. W PRL otrzymywała nadzwyczajną rentę dla zasłużonych. Zmarła 29 listopada 1963 w Krakowie. 3 grudnia została pochowana na cmentarzu Rakowickim (kwatera S).