26 marca 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej, a 3 maja 1922 zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 35. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został przeniesiony do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie i zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu. W 1923 pełnił obowiazki dowódcy batalionu sztabowego pułku. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 11. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. W lutym 1926 został przydzielony z 5 pp Leg. do Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. W grudniu tego roku został przesunięty na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta PKU Wilno Powiat. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rudolf Vavrouch · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.