Komunia osób () – pojęcie teologiczne, które w kontekście małżeństwa odnosi się do szczególnego rodzaju jedności i więzi, które powstają między mężem a żoną w sakramencie. To zjednoczenie nie jest jedynie fizyczne, ale obejmuje również aspekt duchowy, emocjonalny i intelektualny, a więc jest głębsze niż tradycyjnie rozumiana wspólnota. Jan Paweł II definiował komunię osób jako „wzajemność w bytowaniu”. mały|upright=1.2|Sakrament małżeństwa

Sobór Watykański II „Gaudium et spes” W Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym, w rozdziale zatytułowanym „Godność małżeństwa i rodziny” („Gaudium et spes”, 47–52), ojcowie soborowi opisują małżeństwo jako „głęboką wspólnotę życia i miłości”, która powstaje przez dobrowolne i świadome oddanie się sobie nawzajem przez mężczyznę i kobietę. W punkcie 48 podkreśla się, że małżeństwo jest wspólnotą osób (łac. communio personarum), która odzwierciedla Boży zamysł i godność osoby ludzkiej: „Małżeństwo to nie jest czymś czysto biologicznym, lecz dotyczy wewnętrznej wspólnoty życia i miłości, którą ustanawia dobrowolna zgoda osób” (GS, 48).