Od jesieni 1943 roku pełniła funkcję siostry salowej 3 polowego szpitala ewakuacyjnego w 2 Korpusie Polskim we Włoszech. Brała udział w walkach na Monte Croce, o Monte Cassino, Centofmestre, Ankonę, Loreto i Bolonię. W czasie zdobywania Monte Cassino uczestniczyła w służbie sanitarnej na pierwszej linii frontu. W zdobytym już przez Polaków Loreto, choć jeszcze silnie bombardowanym przez lotnictwo niemieckie, ratowała wraz z polskimi żołnierzami Sanktuarium Santa Casa przed spaleniem. 13 grudnia 1945 roku została odkomenderowana do Kwatery Głównej 2 Korpusu. Po ewakuacji 2 Korpusu w 1946 roku jako kurier „Biura Planowania” Oddziału Informacyjnego Sztabu II Korpusu jeździła do Polski (sześciokrotnie) pod fałszywymi nazwiskami Zofii Gawrońskiej, Felicji Tomaszewskiej, Antoniny Studzińskiej ur. Siedlanowskiej. Została zdemobilizowana 5 lutego 1948 roku, jednak dalej pracowała dla „Biura Planowania”.