thumb|Budynek Główny Gminy Żydowskiej w Warszawie, siedziba Rady Żydowskiej do sierpnia 1942 roku Judenrat w Warszawie, Rada Żydowska w Warszawie (, lub ) – Judenrat powołany przez niemieckie władze okupacyjne w październiku 1939 roku z zadaniem wdrażania niemieckich zarządzeń wobec ludności żydowskiej w Warszawie.

Od jesieni 1940 roku była to instytucja odpowiedzialna za administrację getta warszawskiego. Przewodniczącym warszawskiego Judenratu był Adam Czerniaków; po jego samobójczej śmierci w lipcu 1942 roku stanowisko to objął Marek Lichtenbaum.

Rada Żydowska działała pod kontrolą i w sztywnych ramach narzuconych przez władze okupacyjne. Podlegała początkowo niemieckim władzom policyjnym. Później przeszła pod nadzór cywilny, którego reprezentantem był m.in. powołany w maju 1941 roku Komisarz ds. Żydowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej, Heinz Auerswald. Warszawski Judenrat był silnie krytykowany przez żydowski ruch oporu i organizacje samopomocy społecznej. Również większość mieszkańców getta warszawskiego darzyła go silną niechęcią. Judenratowi i jego urzędnikom zarzucano m.in. korupcję, nepotyzm i niekompetencję, faworyzowanie najbogatszych, sprzyjanie tendencjom asymilacyjnym, a także uległość wobec okupanta lub wręcz kolaborację.