Krytyka ta nie zawsze uwzględniała jednak realia, w których działał Judenrat, oraz jego rzeczywiste możliwości.
Od rozpoczęcia wielkiej akcji deportacyjnej latem 1942 roku znaczenie Judenratu sukcesywnie malało. Ostatecznie zakończył on działalność w kwietniu 1943 roku, wraz z wybuchem powstania w getcie. Żaden z jego członków nie przeżył wojny.
Geneza i utworzenie warszawskiego Judenratu
1 września 1939 roku nazistowskie Niemcy rozpoczęły zbrojną agresję przeciwko Polsce. Od pierwszych dni wojny w zajmowanych polskich miastach funkcjonariusze niemieckich Einsatzgruppen tworzyli „rady żydowskie” (niem. Judenrat). Proces ten został oficjalnie usankcjonowany 21 września 1939 roku, podczas narady pod przewodnictwem SS-Gruppenführera Reinharda Heydricha, która odbyła się w Berlinie z udziałem szefów najważniejszych departamentów Głównego Urzędu Policji Bezpieczeństwa i dowódców Einsatzgruppen operujących w Polsce. Określono wtedy m.in. kryteria, według których powinny być tworzone Judenraty.