Oficjalna reaktywacja gminy żydowskiej oraz inauguracyjne posiedzenie Judenratu odbyły się w obecności Niemców 15 października 1939 roku (według innych źródeł – 10 października).
Katarzyna Person podaje, że dekret o utworzeniu warszawskiego Judenratu został wydany przez generalnego gubernatora Hansa Franka 28 listopada 1939. Taką interpretację kwestionuje jednak , który wskazuje, że wydane tego dnia rozporządzenie Franka w sprawie tworzenia Judenratów nie dotyczyło Warszawy i Krakowa.
Zadania i stosunek podległości względem władz niemieckich Na użytek propagandowy niemieckie władze okupacyjne przedstawiały Judenraty jako organy samorządu, reprezentujące ludność żydowską. W rzeczywistości oczekiwały od nich jednie ścisłego egzekwowania swoich rozkazów i zarządzeń względem Żydów. Zgodnie z realizowaną w III Rzeszy zasadą „przywództwa” (niem. Führerprinzip) przewodniczący Rady Żydowskiej był osobiście odpowiedzialny za funkcjonowanie jej aparatu administracyjnego.