Niemieckie rozporządzenia czyniły go i jego zastępcę odpowiedzialnymi za „przyjmowanie rozkazów władz niemieckich” oraz „sumienne przeprowadzanie tychże w pełnym zakresie”, podczas gdy „Żydzi i Żydówki winni być posłuszni poleceniom wydawanym przez nią [Radę Żydowską] celem wykonania zarządzeń niemieckich”.
W początkowym okresie działalności do obowiązków warszawskiego Judenratu należało m.in. prowadzenie spisu ludności żydowskiej. Następnie nakazano mu m.in. dostarczanie władzom niemieckim żydowskich robotników do pracy przymusowej. Oprócz tego do zadań rady należała m.in. działalność opiekuńcza, aprowizacyjna, administracyjna oraz pośrednictwo w tworzeniu warsztatów rzemieślniczych na terenie późniejszego getta. Siedziba Judenratu mieściła się w Budynku Głównym Gminy Żydowskiej w Warszawie przy ulicy Grzybowskiej 26/28.
Podczas inauguracyjnego posiedzenia warszawskiego Judenratu oficer SS (zapewne SS-Hauptsturmführer ) poinformował radców, iż podlegają całkowicie władzy Sicherheitspolizei. Zakazał im także kontaktowania się z przedstawicielami innych organów władz okupacyjnych.